VERSLAG VAN ONS OPTREDEN BIJ VROUWEN KONTAKT OBDAM

Woensdag 17 januari was het eindelijk zo ver....we gingen optreden bij Vrouwen Kontakt Obdam,

een zelfstandige vereniging voor alle vrouwen en van alle leeftijden met als thema: Ontmoeting, Inspiratie en Ontspanning! Waarom eindelijk?

De aanvraag voor dit optreden stamt al uit 2016. Wij hebben toen nog even niets toegezegd omdat we gewoonweg niet zover vooruit willen en kunnen plannen maar ruim op tijd hebben we weer contact gezocht en de aanvraag bevestigd.

Het optreden stond in het kader van het 15 jarig bestaan van de vereniging en speciaal voor deze avond wilde men perse ons hebben voor een avondvullend programma

omdat ze zoveel positieve berichten over ons gehoord hadden.. De verwachtingen waren dan ook hoog gespannen en wij moesten die verwachtingen dan ook maar gaan waarmaken.

Ruim op tijd ging de opbouwploeg op pad want de dames zouden eerst gaan eten en dan is het hinderlijk als er een aantal mensen bezig zijn en storende geluiden produceren.

Om 6 uur waren we aanwezig en alles stond op tijd zodat de dames rustig van hun etentje konden genieten.

Ondertussen konden wij een kopje koffie drinken en wachten op de rest van de groep. Dat Obdam nou niet zo makkelijk te vinden is bleek wel want de dames hadden wat problemen maar ze waren toch nog op tijd aanwezig.

De soundcheck was kort maar goed genoeg om een machtig mooi geluid te produceren.

Vervolgens konden wij ons omkleden in onze gospelkleding en iets te laat konden wij starten met het programma.

De stemming zat er meteen goed in en je zag steeds meer dames voorzichtig mee gaan zingen. Uiteindelijk gooide men alle schroom van zich af en zong men steeds luider mee.

De avond ervoor hadden we deze sessie nog geoefend maar het was nu zo gezellig dat het leek alsof het nu veel korter duurde.

 Het was bijna jammer dat Cynthia aankondigde dat het laatste gospel- nummer gezongen zou worden maar het glaasje drinken in de pauze was ook wel weer lekker en we hadden het multi-gedeelte nog in het vooruitzicht.

 Helaas was er in de pauze een van de dames onwel geworden maar gelukkig is dat goed afgelopen en is ze naar huis gebracht om weer helemaal bij te komen.

Wij namen ondertussen de dames mee op een muzikale wereldreis en dat beviel de dames nog beter. De liedjes die wij brachten waren over het algemeen bekend dus kon men weer naar hartenlust meezingen.

Cynthia probeerde ook nog om de dames aan het dansen te krijgen maar dat lukte helaas niet. Zelfs niet toen ze JoopS aanbood als danspartner.

Rhode kon wel dansen en op de klanken van “brown girl” stal ze de show met een heuse solodans ondersteund door Dorothea en Ria die ondertussen de onderbroeken weer zuiver wit probeerden te krijgen.

Trio los Bandos deed ook weer van zich horen. Ze lijken steeds beter op elkaar ingespeeld want het klinkt als een klok en oogt fantastisch!!

Dit keer sloten ze af met een ferme yell van Rhode. Geen idee wat het betekent maar het klonk heel erg goed.

Ook nu duurde het gevoelsmatig kort en zoals Cynthia zei.. "aan alle goeds komt een eind" dus was het tijd om af te sluiten.

Zoals gewoonlijk stelde Cynthia de leden voor. Ze was alleen door de sfeer zo jolig geworden dat ze nogal eens in de fout ging.

Ze wist echt niet meer hoe Dorothea heette en dacht er van af te komen door te zeggen "en zij komt uit Amsterdam" maar zo gemakkelijk ging het natuurlijk niet.

Na enige hulp kwam ze er echter toch uit en gaf ze het woord aan de voorzitter van de vrouwengroep. Deze had niets anders dan lovende woorden over voor ons optreden.

Ze had ook een presentje voor ons en daaruit bleek al dat het vertrouwen in ons groot moet zijn geweest.

Er stond namelijk op "bedankt voor de fijne avond". Ze wisten dus al dat het goed zat!! Hierna volgde een massale staande ovatie en dat was voor ons ook de eerste keer dat ons die eer te beurt viel.

We hebben niets anders dan positieve geluiden gehoord en ook Joop.S en de geluidsmannen Gerrit en Et zeiden dat het perfect klonk.

Wij horen dat niet zo goed maar in de zaal moet het echt een schitterend gehoor zijn geweest.

Na deze lovende woorden en het applaus zong Nana nog ons afscheidslied waarna we de dames konden gaan bedanken.

Het was een lange avond geweest en we moesten nog afbreken en de apparatuur nog naar de school terugbrengen

maar dat vonden we niet eens echt erg zo waren we nog in een roes van het optreden.

Helaas ging het op het allerlaatste moment nog fout......nadat alles uitgeladen was viel Joop.S uit de aanhanger en kwam daarbij dermate hard op zijn knie terecht

dat hij daarna heel moeilijk kon lopen en, wat later bleek, traplopen ging al helemaal niet.

 

Bij het schrijven van dit verslag was verder nog niet bekend wat de schade precies is maar we zullen jullie op de hoogte houden.

 

 

VERSLAG VAN HET KERSTKWARTET 2017

 

Anders dan de titel doet vermoeden geen verslag van een kaartspelletje maar van een heuse zangmarathon.

Binnen een tijdsbestek van zes dagen moesten wij vier concerten verzorgen.

Van tevoren werd nog gedacht van “dat fiksen wij even” maar het bleek een heel karwei te wezen.

Daarom mogen wij met z’n allen reuzentrots zijn op het resultaat.

We begonnen zaterdag 16 december op een, voor ons, onbekend terrein, namelijk zorginstelling ’sHeeren Loo in Julianadorp.

Een instelling die de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking ten doel stelt. Helaas was er die dag nog iets anders voor de bewoners georganiseerd waardoor de opkomst enigszins tegenviel maar wat was het gezellig en wat waren de mensen enthousiast! Ze zongen, klapten en schreeuwden zo luid mogelijk mee.

Niet altijd in de maat van de muziek, wat het optreden bemoeilijkte, maar wij lieten ons, professioneel als wij zijn, niet van de wijs brengen.

Ook de extra dirigent die, het hele optreden gebroederlijk naast Joop,zeer bekwaam de maat aangaf kon ons niet in de war brengen.

De gospels vond men heel mooi maar ze kwamen toch duidelijk voor de kerstliedjes dus na de pauze was men nog veel enthousiaster.

Zeker toen de kerstman samen met de kerstvrouw opkwamen.

Het dak ging er af toen bleek dat er die dag ook nog eens drie Rudolphs meegekomen waren kompleet met lichtknipperende rode neuzen.

Men zong elk liedje vrolijk mee. Toen Cynthia aan het eind vroeg om te gaan staan om zo “ere zij God” meer cachet te geven werd dat een beetje verkeerd begrepen.

Wij hadden nu, in plaats van de twee dirigenten die wij al hadden, plotseling wel tien dirigenten en Joop had de grootste moeite om alles in goede banen te leiden

maar hij deed dat met de, hem zo bekende, glimlach.

Na afloop nam de tweede dirigent de microfoon over van Cynthia en bedankte ons, maar vooral de kerstman, voor het optreden en de fijne middag die ze gehad hadden.

 

Het tweede optreden was meteen de volgende dag in verzorgingshuis ten Anker.

Het aanvangstijdstip was nog even een probleem en wisselde per minuut maar uiteindelijk zouden we  om kwart voor drie beginnen.

Dit publiek was ons meer vertrouwd. In deze tehuizen wonen mensen waarvan een groot aantal erg eenzaam zijn en uitkijken naar een leuke middag en het is dan ook een voorrecht om hen dat te mogen geven.

Dit optreden was ook toegankelijk voor buitenstaanders en onze trouwe groep fans liet deze kans dan ook niet onbenut.

Ze hadden zelfs een tasje met lekkere chocolaatjes voor ons meegenomen.

Ook nu begonnen we weer met gospels om, na de pauze, de middag af te sluiten met het kerstrepertoire.

Dat hierbij de kerstgedachte wat dieper lag dan de dag daarvoor was goed te zien bij de meer “gevoelige” liedjes zoals  Stille Nacht en Ere zij God.

Een aantal mensen in het publiek lieten hierbij wel een traantje .

Tijdens het omkleden in de, voor ons mannen, vertrouwde omgeving van vuilcontainers en lege flessen moest JoopB nog hard lachen toen Tony zijn schoenen dacht kwijt te zijn en je de paniek van zijn gezicht kon lezen.

Hilarisch was het dan ook dat Joop zelf bij het volgende optreden zijn gospelhemd vergeten was.

Zo zie je maar weer dat boontje altijd om zijn loontje komt.

 

 

Het derde optreden was, na een pauze van twee dagen, in de Groene Vecht.

Voor ons erg vertrouwd want daar komen we elk jaar wel eens een optreden verzorgen.

Het publiek is er altijd enthousiast en dat was dit keer niet anders.

Men zong vrolijk mee en ook hier werd af en toe een traantje weggepinkt

Vera had dit door want zij had elke keer weer wat lekkers voor hen meegenomen.

Het is nu niet de bedoeling dat iedereen dat gaat doen want dan past straks onze kleding niet meer maar de geste van Vera werd zeker gewaardeerd. .

Men wil ons dan ook volgend jaar graag weer terug zien maar organisatrice Fraukje moest wel een slag om de arm houden met haar toezegging omdat de geldkraan weer verder dichtgedraaid wordt en er dus steeds minder overblijft om dit soort middagen te organiseren.

 

Het laatste concert was in de Lichtboei en wat vaak het geval is tijdens zo’n serie optredens, dat het allemaal wat minder wordt door vermoeidheid en dergelijke, was nu duidelijk niet het geval.

Volgens ingewijden was dit ons beste optreden, muzikaal gezien, van het kwartet.

Iedereen had dus zoiets van ….. nog één keer alles geven en dan met een goed gevoel de kerstvakantie in gaan.

Nou dit goede gevoel mag men hebben. Iedereen heeft zijn of haar uiterste best gedaan en een schouderklopje is dus zeker op zijn plaats.

Flamboyant is weer verder gegroeid en heeft aangetoond zo’n zware beproeving, van een groot aantal optredens in een betrekkelijk korte tijd, aan te kunnen.

 

Speciale dank en bewondering voor de opbouwploeg.

Zij zijn altijd al veel eerder aanwezig om de boel op te bouwen en ook na afloop duurt het nog wel even voordat ook zij weer naar huis kunnen.

Zij doen dit met plezier maar het mag best wel eens onder de aandacht gebracht worden want het lijkt allemaal zo gewoon

Al met al kunnen wij terugkijken op een bijzonder geslaagd kerstkwartet en mogen wij nu, zonder schroom, gaan genieten van een welverdiend kerstreces om weer even op krachten te komen voor het optreden op 17 januari.

 

Gospels

VERSLAG VAN FF D'R UIT 2017

Wekenlang hadden we er naar uitgekeken en ons uiterste best gedaan om er een feest van te maken en nu is het alweer voorbij.

Maar wat een feest was het!! Van begin tot eind was het gezellig en hebben niet alleen het publiek maar zeker ook wij genoten.

De voorbereiding was, voor de meeste leden, een hele opgave.

Zo heeft Cynthia het merendeel van haar tijd in de stad doorgebracht om maar zo veel mogelijk prijzen in de wacht te slepen en dat is haar wederom gelukt.

Niet alleen qua hoeveelheid maar zeker ook de kwaliteit. De prijzen waren dit jaar nog mooier dan de voorgaande jaren.

De lootjes waren dan ook binnen mum van tijd uitverkocht wat mede te danken was aan de inzet van de  verkoopsters en zeker ook Jan (van Vera).

Hij  bleek over een waar verkooptalent te beschikken  en heeft buiten zijn eigen loten ook  nog de restanten van de overige verkoopsters aan de man/vrouw gebracht.

Liesbeth (van Manuel)had de zware gevangenis job op zich genomen en alle enveloppen voorzien van een lootje en dichtgeplakt en ook daarvoor onze hartelijke dank.

De inpakavond was weer een klus van jewelste maar ook heel erg gezellig.

Joop had de PR weer, zoals gewoonlijk, strak in de hand en schroomde er zelfs niet voor om zijn teleurstelling te uiten tegen de media die ons “vergeten” was.

Deze heeft ondertussen haar spijt betuigt en beloofd het leven te zullen beteren.

De avond werd compleet gemaakt met lekkere hapjes verzorgt door de vriendin  van Nana.  

Normaal doet Nana dit zelf maar door alle drukte in verband met haar huis zag zij door de loempia's de rijst niet meer.

Ze heeft echter wel voor zeer goede vervanging gezorgd en de hapjes waren dan ook overheerlijk.

Onze welgemeende dank hiervoor.

Om de avond een half uurtje eerder te openen bleek ook een succes want zo hadden wij toch ook wat meer tijd voor ons zelf tussen de sessies door.

De sessies zelf gingen geweldig. Slecht één keer ging het niet helemaal vlekkeloos toen de bruine meid niet in de ring maar in de mist belandde maar gelukkig was bij de herstart de mist weer opgetrokken en was de ring weer duidelijk zichtbaar.

Ook ons alom geprezen trio “los Bandos” was weer van de partij en ook dit keer hadden ze geen enkele last van de jetlag na een lange vlucht en was hun optreden weer fenomenaal.

Voor het overige hebben alle leden het uiterste van zichzelf gegeven en hun keeltjes schor gezongen. Uiteraard mocht op deze avond Hilda’s song niet ontbreken.

Ze was bij ons in onze gedachten en ik weet  zeker dat ze vanaf huis stilletjes meegezongen heeft.

 

Tussen de sessies door namen onze vrienden van Always Late het weer over en wat kunnen we nog over hun zeggen?

Hun optreden is altijd feest en dat was dit keer niet anders. Je kunt duidelijk zien en horen dat zij hier erg van genieten en dat was dan ook weer goed te merken aan het publiek. Waar ze het vandaan halen weet ik niet maar dat het rasartiesten zijn kun je duidelijk merken.

De derde sessie begon en eindigde letterlijk en figuurlijk knallend. Nana en Yuliana sloten waardig af met Mariah Puhlan en zo kwam aan een geweldige avond helaas weer een einde.

Na alles weer opgeruimd te hebben konden wij moe maar meer dan voldaan naar huis en kan ff d'r uit 2017 bijgeschreven worden in de analen van Flamboyant als een groot succes.

Iedereen heel erg bedankt voor zijn en haar bijdrage om van deze avond een onvergetelijke herinnering te maken en op naar FF d'r uit 2018.

Dat is in ons jubileum jaar dus dat moet zeker speciaal worden.

Multicultureel

VERSLAG VAN HET OPTREDEN IN DE SCHUUR VAN KEES

Zondag 15 oktober was het weer zo ver. Na een lange afwezigheid mochten we weer een optreden verzorgen in de schuur van Kees.

Dat we zo lang niet geweest waren had allerlei oorzaken maar het was er altijd gezellig en dat zou het nu ook wel weer worden.

De opbouwploeg ging dan ook op tijd op pad om alles in te laden. Zo vroeg zelfs dat Teddy nog niet goed uitgeslapen was en bij aankomst bij de school een paardje in het water zag zwemmen terwijl het toch duidelijk een stel zwanen waren.

Maar goed na enige uitleg in het verschil tussen paard en zwaan zag zij het ook en konden we de aanhanger gaan laden en naar Anna Paulowna vertrekken.

Daar aangekomen snel de apparatuur opgebouwd en na de soundcheck konden wij ons omkleden en gereedmaken voor het optreden.

De weergoden zaten ons ook dit keer niet erg mee want was het in Schagen de regen die ons parten speelde nu was het de zon.

Eindelijk na lange tijd was het weer eens mooi weer en dat betekende dat het aantal bezoekers enigszins tegenviel want waarschijnlijk dacht een deel van het publiek,

dat normaal gesproken aanwezig zou zijn, dat ze beter een dagje in de buitenlucht door konden brengen.

Desalniettemin was het toch gezellig gevuld en na een inleidend praatje van Elly konden wij beginnen.

Cynthia begon te vertellen dat JoopB jarig was geweest en dat we hem vooraf toe wilde zingen. Het publiek had daar geen moeite mee en deed zelfs gezellig mee.

Over het verloop van het optreden kan ik verder kort zijn. Iedereen deed zijn/haar uiterste best en was goed geconcentreerd.

Rhode en Trees zijn echte natuurtalenten want het valt totaal niet op dat ze nog maar zo kort bij de groep zijn.

Vera was weer in topvorm met haar solo’s en haar unieke geluidjes bij de overige liedjes.

Uiteraard werd ook, speciaal voor Hilda, “Fields of Ethenry” gezongen en dat lied zal vanaf nu in “Hilda’s song” gewijzigd worden.

Ook het Zuid Amerikaanse trio “los bandos” was weer speciaal over komen vliegen om “Celito lindo” te zingen.

Ook dat was al weer een tijdje geleden maar helemaal niet te merken.

Het leek alsof het hun dagelijkse kost was al was Humberto wat stijfjes in de knieën bij het einde.

Het was warm in de schuur maar toch leek het, door het enthousiaste publiek, korter dan normaal te duren.

 Voor we het wisten was het alweer voorbij. Elly nam weer het woord en bedankte ons voor de gezellige middag.

Ze was zo onder de indruk van de gezelligheid dat ze maar bleef praten. Ze vroeg uiteindelijk om nog een liedje te zingen en dat werd “Maria Pulan”.

Omdat Yuliana niet aanwezig was moest Nana dit alleen soleren maar dat deed ze voortreffelijk.

De interactie met het publiek was goed en ze straalde zoals ze nog nooit gedaan heeft.

Cynthia had ondertussen de leden aan het publiek voorgesteld en vertelde dat ze trots op ons is en dat ze van ons houdt.

Ze zegt het misschien te weinig maar dit was wel uit de grond van haar hart.

Ze vroeg dan ook aan het publiek om ons een staande ovatie te geven en het publiek gaf daar maar al te graag gehoor aan.

Daarna was het weer tijd om af te breken en konden wij weer terugzien op een heel goed en gezellig optreden.

Eigenlijk moesten wij de dag ervoor ook optreden op de TX44 maar dat ging uiteindelijk niet door en achteraf gezien was dat ook niet zo erg denk ik.

Dat optreden zou best een hoop energie vergen en dan was het nog maar de vraag of we in de schuur zo’n optreden neer hadden kunnen zetten.

De TX44 houden we nog te goed (of een andere boot) en dan kunnen we daar ook vlammen.

Iedereen bedankt voor zijn/haar inzet en op naar FF D'R UIT op 4 november.

 

Verslag van de jaarlijkse afsluitende BBQ. 2017

Wat een feest was het weer op zaterdag 15 juli  Bijna alle Flamboyantjes waren aanwezig met of zonder partner en ze hadden er duidelijk zin in.

Dat de BBQ beroemd aan het worden is blijkt wel uit de (Inter)nationale belangstelling want men kwam niet alleen uit Den Helder maar zelfs tot aan Amsterdam is het tegenwoordig al bekend.

Ook Connie en Orlando waren weer uit Beverwijk gekomen en zelfs de SLM had een extra toestel ingezet om de zusters en nichtje van Cynthia in te kunnen vliegen.

Het feest begon om 16.00 uur en werd zoals always muzikaal opgeluisterd door onze vrienden van Always Late en dan weet je het al……..succes verzekerd!!

Na een kort woord van welkom door Cynthia en meteen het officiële afscheid nemen van Joke barstte het geweld los en het duurde dan ook niet lang voordat de eerste voetjes van de vloer gingen.

Ze hadden zelfs voor deze avond een misteryguest ingehuurd die een paar nummers meezong.

Ondertussen werd de barbecue opgestookt en niet veel later ging onze cocinero Manuel zijn grillspecialiteiten ten toon spreiden. Wat was dat smullen!!

Cynthia, Vera, Ria, Lorena en Teddy hadden ook nog heerlijke salades  die eveneens gretig aftrek vinden.

Nana die buiten haar hulp op zondag, ook nog een grote schaal overheerlijke bami had gemaakt. Dat deze smaakte bleek wel want er was geen sliertje bami meer over. Ik heb zelfs sommige mensen wel zes keer op zien scheppen!

De avond vorderde gestaag en helaas was het zo weer tijd om er een einde aan te breien. We kunnen terugkijken op een super feest waar we weer lang op kunnen teren.

Nu genieten van de welverdiende vakantie. Voor hen die niet wachten kunnen om eerder te  beginnen proberen we nog een oplossing te vinden maar daar horen jullie dan later wel over.

 

Rest mij nu nog mijn dank uit te spreken aan allen die deze avond tot een succes gemaakt hebben:

Alle aanwezigen. Zonder jullie is een feest geen feest!

Cynthia voor haar gastvrijheid en de lekkere extra’s gedurende de voorbereidingen en de avond zelf.

Always Late voor de geweldige muzikale omlijsting. Jullie kunnen zelfs een kerkhof aan het dansen krijgen.

Cocinero Manuel voor het voorbereiden en grillen van al dat . Het contract voor volgend jaar ligt al klaar!

Ria, Lorena, Vera en Teddy voor de heerlijke salades. Het smaakte voortreffelijk.

Tony, Jacques, Nana en Marcel voor jullie bijdrage bij het op- en afbouwen. Zonder jullie hulp waren we nu nog bezig denk ik.

Mistery guest  Cor. Je hebt een geweldige stem. Moet je echt wat mee gaan doen.

De dames die achterbleven om te helpen de afwas weg te werken.

De gebruikelijke opbouw ploeg. De ploeg die elke repetitieavonden, elk optreden en elk feest van de partij is en ruim van te voren aanwezig is om alles klaar te zetten en, na afloop, alles weer af te breken.

Zij krijgen eigenlijk nooit de waardering die zij verdienen. Het lijkt al zo gewoon dat zij het doen maar (en ik kan het weten) het is best een hele klus.

Daarom wil ik afsluiten met een ode aan de bouwers.

 

ODE AAN DE BOUWERS

Dit is een ode aan de bouwers

De zwoegers…..de sjouwers

Altijd staan zij voor hun cluppie klaar

Is het niet hier….. dan is het wel daar.

Steeds komen zij als eerste aan

Om vervolgens als laatste weg te gaan.

Dit is een ode aan de bouwers

De zwoegers…..de sjouwers

Het werk moet secuur gebeuren

Anders gaat de groep weer zeuren

Want zingen zonder goed geluid

Dan worden meteen de bouwers geduid

Zij hebben er dan een potje van gemaakt

En hebben een gevoelige snaar geraakt

Dit is een ode aan de bouwers

De zwoegers…..de sjouwers

Week in week uit wordt er van hen verwacht

Dat er hoge kwaliteit wordt gebracht

Ook bij optredens staan zij paraat

En rusten zij niet voor alles staat.

Dit is een ode aan de bouwers

De zwoegers…..de sjouwers

De BBQ, ff d’r uit, het nieuwjaarsfeest

Zonder de bouwers waren die er niet geweest.

Dit alles doen zij, dat is heel fijn

Zonder gemopper,,,zonder chagrijn.

Dit is een ode aan de bouwers

De zwoegers…..de sjouwers

Waardering hoeven zij niet te krijgen

Blije gezichten laat hun gemor snel zwijgen

Maar ook zij mogen wel eens in ’t zonnetje stralen

Want ze doen het toch maar ondanks alle kwalen.

Dit is een ode aan de bouwers

De zwoegers…..de sjouwers

Toe aan wat rust en zonnebaden

Om zichzelf weer op te laden

Want straks wordt er weer veel van hen verwacht

Dan staan ze paraat….dag en nacht

 

Nogmaals een fijne vakantie en………tot snel

 

Martin

 

VERSLAG VAN HET OPTREDEN

BIJ DE GOLFSTROOM/SOOS

 

Na een spetterend optreden bij de bewoners van Noorderhaven was het nu de beurt aan de bewoners en belangstellenden van de Golfstroom.

Het weer beloofde niet veel goeds want heel Nederland ging gebukt onder een heuse hittegolf, maar opnieuw waren de weergoden ons gunstig gezind want probeerden ze een dag tevoren nog het vijvertje bij de school bij te vullen met ons transpiratievocht tijdens het laden van de aanhanger, de dag van het optreden was de temperatuur zeker 10° gedaald en was het wat bewolkt.

Na een snelle opbouw van de apparatuur konden we beginnen met de soundcheck.

Deze was niet geheel naar wens want een van de basboxen deed het niet.

Gelukkig konden onze technici het euvel snel verhelpen en konden we niet veel later beginnen met het gospel deel.

 Dit waren over het algemeen wat vlotte gospels waardoor de stemming er al snel in kwam.

Er werd zelfs voorzichtig gedanst!! Helaas kon Cynthia de zaal niet nog gekker maken want de tijd was beperkt.

Marion was ook komen kijken en Cynthia wist haar weer over te halen om even mee te doen.

Langzaamaan begint ze het steeds leuker te vinden dus…….wie weet hebben we er binnenkort weer een lid bij.

Na de gospel sessie konden we ons opmaken voor het multiculturele deel en ondertussen weer even op adem komen.

We werden weer erg verwend door de leiding want er was drinken in overvloed en ook nog een lekker warm hapje.

Het multideel was nog vrolijker. Voor het eerst stond “Sound of the border” op het programma.

We hadden het nog niet vaak geoefend maar aan de hand van Vera, die het solodeel weer zeer bekwaam voor haar rekening nam, kwam het er goed uit.

Ook het speciaal overgevlogen trio Los Bandos was weer spectaculair. Maar ook de rest van de groep groeit iedere week verder.

Al met al een zeer geslaagde middag waar we weer met trots op terug mogen kijken.

Tijdens het opruimen hoorden we niets anders dan lovende complimenten en ook onze trouwe fans,

die weer aanwezig waren en zelfs meer aanhang meegebracht hadden, waren laaiend enthousiast.

Nu op naar het spektakel tijdens Sail.

Laten we hopen dat de weergoden weer aardig voor ons zijn en dat we er een mooie muzikale afsluiting van het seizoen van kunnen maken.

 

VERSLAG VAN HET OPTREDEN BIJ NOORDERHAVEN

OP 2E PINKSTERDAG 

Eindelijk was het zover…na lang wachten stond het eerste optreden van 2017 op het programma.

Noorderhaven had een wandel/puzzeltocht georganiseerd voor haar bewoners en gehandicapte omwonenden.

Wij mochten deze tocht van een muzikale noot voorzien. Rond 12 uur verzamelden de opbouwers zich bij de school om de apparatuur in te laden.

Daar was ook al de eerste positieve verrassing. We wisten al  dat onze toegewijde vriend Jacques aangeboden had om te helpen maar verrassend was dat hij ook vader Henk had meegenomen.

Henk vertelde dat hij gedacht had zijn vrije dag anders in te kunnen kleuren maar stiekem heeft hij toch genoten.

Tijdens de ALV hadden we kenbaar gemaakt dat we behoefte hadden aan extra mensen om te helpen.

Dorothea had dit goed in haar oren geknoopt en haar mannen aangespoord om de handen uit de mouwen te steken.

We waren dan ook zo gereed met het inladen en konden daarna in optocht richting Julianadorp vertrekken.

Daar aangekomen bleek de oorspronkelijke plek waar wij moesten staan geen optie in verband met de harde wind maar al snel was een nieuwe plek gevonden en konden we starten met de opbouw.

Ondertussen druppelden de dames een voor een binnen. Ze hadden er duidelijk zin in en waren voor de gelegenheid allemaal heel mooi uitgedost. Velen hadden zelfs een nieuwe outfit aan wat erg mooi stond.

Na een soundcheck, die dit keer wat langer duurde in verband met de weersomstandigheden, konden we ons opmaken voor het optreden.

Het was de bedoeling dat de mensen langs zouden lopen en mogelijk eventjes zouden blijven staan maar de hele middag was er een opstopping omdat ze niet meer door wilden lopen.

Zo geweldig klonk het allemaal! Er gaan zelfs geruchten dat we het qua drukte gewonnen hebben van de patatkraam.

Verscheidene leden, waaronder vooral Joop.S en Teddy hadden ook diverse keren sjans en Et en Gerrit hadden af en toe ogen en oren tekort om de belangstellenden in de techniek, in de gaten te houden.

Het was ook de eerste keer voor Et en hij vertelde dat hij het erg naar zijn zin heeft gehad.

Het geluid klonk ook fantastisch en de liedjes gingen super goed. Zonder ook maar iemand te kort te doen complimenten voor Vera en ons trio Los Bandos.

Zij deden het bovennatuurlijk goed wat dus niet weg neemt dat de overigen minder waren. Iedereen heeft boven hun kunnen gepresenteerd en daarom ook een dik verdiende pluim.

Na al afgesloten te hebben werden we nog verzocht om voor een groepje, dat wat later gestart was, nog een soort van toegift te zingen.

Natuurlijk wilden we dat doen en men vond het zo leuk en spontaan dat, toen een van die deelnemers opperde om ons uit te nodigen voor een koffieconcert, we meteen een officiële uitnodiging kregen.

Al met al een heel geslaagde middag. Het publiek was geweldig en een diep respect voor de vele vrijwilligers en begeleiders.

Het weer was, ondanks de wat harde wind, bijzonder aangenaam en wij waren gewoonweg SUPER!!!!!

 

VERSLAG VAN DE KERSTMARATHON

Voor ik dit verslag begin wil ik nog even wat rechtzetten. In het vorige verslag over het optreden in Middenmeer heb ik mogelijk de indruk gewekt dat de "rody" ploeg uitsluitend uit mannen bestaat maar dat is niet geheel juist. Ook Cynthia is altijd van de partij maar ondanks dat zij toch duidelijk een vrouw is staat ze wel zeker haar mannetje dus vandaar de mogelijke verwarring.

Dan nu het verslag van de marathon die drie dagen duurde en alle energie van de leden vroeg. Op dinsdag 20 december togen wij, als eerste, naar Oudesluis om daar voor de ouderensoos een optreden te verzorgen. Al vroeg reden we met de aanhanger volgeladen naar het kleine pittoreske dorp. Geëscorteerd door Teddy c.s. omdat Joop B wist dat er wat mis kon gaan met de aanhanger en dan is het altijd makkelijk om wat extra handjes te hebben. Een beetje gelijk had hij wel want de kwade zuster van de vaste tomtom lezeres had haar plaats ingenomen en we werden pardoes een straat te vroeg linksaf gestuurd waardoor we een extra rondje om Oudesluis heen moesten. Gelukkig wist Joop B ook dat er op de terugweg niets fout kon gaan want toen was de escorte in geen velden of wegen te bekennen. Kon ook niet echt want de mist beperkte het zicht danig. Het optreden was in een klein zaaltje en het was dan ook behoorlijk passen en meten om te zorgen dat de dames allemaal in het zicht van het publiek stonden maar uiteindelijk was dat aardig gelukt. Op enkele technische probleempjes na was het een leuk optreden en de, anders zo stoïcijnse, dorpelingen genoten zichtbaar en zongen uit volle borst mee. Het afsluiten met "Stille Nacht" en "Ere Zij God" was, zoals altijd, een groot succes en er werd dan ook hier en daar een traantje gelaten. Moe maar voldaan konden we daarna de apparatuur weer inpakken en ons gereedmaken voor de volgende dag.

Deze keer weer dicht bij huis want de "Groene Vecht" had ons uitgenodigd. Het is bijna een traditie geworden om daar, jaarlijks, minimaal eenmaal op te treden en met kerst is dat ook altijd bijzonder. De bewoners genoten erg van het optreden en daar doe je het ook voor. Regelmatig word je er op de televisie aan herinnerd dat de ouderen in Nederland erg vereenzamen maar het blijkt dat het toch niet altijd doordringt bij de familie van deze mensen. Hoe mooi is het dan om, als groep, deze mensen toch een gezellige middag te bezorgen en hoe rot is het om, na afloop, de mensen een gezellig kerstfeest te wensen terwijl je bij menig oudere in de ogen kunt zien dat die dagen nou echt niet zo gezellig zullen worden. Daarom zijn deze optredens, voor mij en ik denk te mogen stellen voor ons allen, zo bijzonder en zijn wij bereid om zo'n zware marathon te volbrengen. Ook tijdens dit optreden was er wat "ruis" op de apparatuur wat vermoedelijk te maken had met het feit dat wij de apparatuur, om wat krachten te sparen, 's nachts in de aanhanger hebben gelaten en kou en vocht is nu eenmaal niet goed voor elektronica, maar in dit geval hebben we daarvoor moeten kiezen.

Het derde, en laatste, optreden was in de Lichtboei. Ook een tehuis waar we, de laatste jaren, regelmatig een óptreden verzorgen. Onze allertrouwste fans hadden ook lucht gekregen van de marathon en waren al vroeg ter plekke om een mooi plaatsje te bemachtigen. Ook hier begonnen we met de gospels om alvast in de "hemelse sferen" te komen en na de pauze gepast af te kunnen sluiten met het Kerstrepertoire. De apparatuur had het, ondanks de extra zorg van wat dekens, de nacht ervoor behoorlijk zwaar gehad want tijdens het inzingen kwam er alleen maar gekraak uit de boxen. Gelukkig wist Gerrit dit tijdig op te lossen en konden we een mooi optreden neerzetten. Dhr.Bais vond het zelfs zo mooi en emotioneel dat er verpleging aan te pas moest komen om hem weer, enigszins, tot bedaren te krijgen maar ook elders in de zaal zagen wij mensen een traantje wegpinken.

Mijn dank gaat dan ook uit naar jullie allen voor jullie bijdrage aan deze mooie marathon. Speciale dank aan Joop S voor zijn niet aflatende enthousiasme, de geluidsmannen, Gerrit en Frans, die het toch steeds maar weer voor elkaar kregen om geluid uit de boxen te krijgen ondanks de vocht en de kou, de voltallige op- en afbouwploeg dus inclusief Cynthia voor al het werk wat zij verricht hebben en Lorena en Dorothea die dit spektakel voor het eerst mee maakten maar geen enkel spoortje van vermoeidheid vertoonde.

 

 

Rest mij nog om jullie allen heel fijne dagen toe te wensen en een zeer muzikaal maar vooral gezond 2017. We hebben nu even rust wat we zeker ook verdiend hebben en we kunnen ons, onder het genot van een drankje en lekker eten, weer opladen voor het volgend jaar. Een jaar dat begint met een spetterend nieuwjaarsfeest op 7 januari en ons, hopelijk, veel muzikale vreugde zal brengen.

 

VERSLAG FF D'R UIT 2016

Op 12 november was het dan eindelijk weer zo ver. Na een onderbreking van twee jaar stond ons, jaarlijkse, evenement weer gepland.

Van te voren was aan een ieder duidelijk gemaakt dat dit geen gewoon optreden zou zijn maar, buiten de lange duur van de avond, vergt het ook heel wat voorbereidingen.

Ik wou dan ook beginnen met een woord van dank aan:

JoopB voor het ontwerpen en afdrukken van de flyers.

Lorena, Hilda, Feby, Dorothea en Tony voor het ophangen van de flyers en hun rondjes langs de punten om te kijken of ze nog hingen.

Liesbeth die alle lootjes in de enveloppen gestopt heeft. It's a tough job but someone got to do it!!!

Cynthia, Joke en Frans die de hele stad afgeschuimd hebben om prijzen te verzamelen en wat waren het er veel!

Alle leden die ook nog meer prijzen beschikbaar hebben gesteld

De Helderse middenstand....wat moeten wij zonder hun gulle giften?

Nana, Vera, Yuliana, Naira, Rinie, Cynthia, Teddy, Joke, Dorothea, JoopB en Frans die al die prijzen zo feestelijk ingepakt hebben.

Manuel, JoopS, Humberto, Henk, Vera, Jan, Jaqcues, Gerrit, Frans, Tony, Teddy, Joop en Cynthia voor het opbouwen en inrichten van de zaal.

Rene, Geert en Arjo van Always Late. Wederom waren jullie enthousiasme en muzikale kwaliteiten onmisbaar voor ons

Nana en kids voor de overheerlijke hapjes

Het personeel van de draaikolk voor hun geweldige service.

Het massaal opgekomen publiek. Wat waren jullie met velen en wat waren jullie enthousiast!

Alle vrijwilligers die ons geholpen hebben met de verkoop van de lootjes en het uitreiken van de prijzen.

Gerrit, Manuel en Humberto die, ondanks de vermoeiende dag en avond, toch nog ergens de puf vonden om mee te gaan naar de Fonteijn om de apperatuur weer terug te brengen.

Alle Flamboyantjes voor hun tomeloze inzet

Ongetwijfelt ben ik nu nog iemand vergeten maar ook hij of zij die niet bij name genoemd is.........weet dat ook uw steun van onschatbare waarde is geweest.

 

Dan de avond zelf. Zoals gezegd was dit geen gewoon optreden maar een avondvullend gebeuren waar alle concentratie en kracht van ons gevraagd zou worden. Daarom was het heel erg mooi dat het massaal opgekomen publiek zichtbaar genoot. Na elk optreden was er zelfs teleurstelling te bemerken en werd er luidkeels "more, more, more' (meer, meer, meer) geroepen. Dit was ons eigenlijk nog nooit overkomen. Het ging dan ook lekker en ook voor ons was het elke keer weer even slikken als de sessie afgelopen was.

Gelukkig hoefden we nooit lang te wachten want voordat we goed en wel omgekleed waren en snel even een slokje drinken en wat te eten tot ons genomen hadden, riep Cynthia ons al weer bij elkaar voor de volgende sessie. De bami kwam nog uit onze oren maar ja......je bent artiest of je bent het niet. De nummers volgden ekaar in rap tempo op, zelfs zo rap dat we wel heel geconcentreerd moesten blijven anders zouden we het begin missen. Ook het gastoptreden van het, speciaal voor deze avond uit Zuid Amerika overgekomen, trio Los Bandos was een groot succes. deze groep vormt steeds meer een drie eenheid. De act is leuk en de zang erg goed. Vera stal weer de show met "the rose" en haar ode aan, de onlangs overleden, schrijver/zanger Leonard Cohen in de vorm van het prachtige "hallelujah". Ook alle andere Flamboyantjes deden geweldig hun best en dit verdient dan ook een geweldig compliment.

Uiteraard kunnen wij onze muzikale vrienden Rene, Geert en Arjo niet vergeten. Als vanouds zong Rene weer de sterren van de hemel en improviceerde hij er weer lekker op los, gesteund door Arjo op gitaar en zang en natuurlijk good old Geert op zijn tovermachine. Zij weten als geen ander de sfeer op te bouwen en zo'n avond zou dan ook niet mogelijk zijn zonder hun steun.

Dan nog de loterij. Ruim 250 grote en kleinere prijzen waren ter beschikking gesteld en dat betekende dat vrijwel iedereen met een of meerdere prijzen naar huis kon gaan. Men was dan ook dik tevreden over de loterij. Het is altijd een hoop werk om er wat van te maken maar als je de blije gezichten ziet van de mensen als ze hun prijs in ontvangst nemen heb je dat er graag voor over. Helaas waren niet alle lootjes verkocht zodat er aan het eind van de avond nog wat prijzen overbleven. Cynthia besloot deze te gaan verloten zodat er nog een aantal mensen blij gemaakt konden worden.

Tussen de bedrijven door werd er ook nog opgeruimd en even na middernacht reden we naar de school om de apperatuur weer veilig en warm weg te zetten. Dit was nog een hele toer want

met de regen en de duisternis was het een hele kunst om achteruit rijdend het zwarte gat in te duiken zonder met aanhanger en al de plomp in te rijden. Gelukkig na enige pogingen luktte het en konden we uitladen. Daarna konden we huiswaarts keren waar nog lang nagepraat werd over een bijzonder geslaagde avond. Vooraf waren er best wel zorgen of we er wel klaar voor waren maar jullie hebben allemaal bewezen dat we dit zeer zeker aan kunnen!

Dus .......... Amsterdam Arena.............here we come!!!!!!!!!!!!

VERSLAG VAN HET OPTREDEN IN TEN ANKER


Direct na de zomerstop konden we weer meteen aan de bak......er stond een optreden gepland in wooncomplex "ten Anker", een complex waar de ouderen zelfstandig kunnen wonen maar toch verzekerd zijn van alle hulp die zij, eventueel, nodig mochten hebben.
Met slechts twee repetitieavonden na de zomerstop toch een onderneming waarvan gedacht kon worden dat er wel eens wat mis zou kunnen gaan. We hebben natuurlijk een aantal leden die nog niet zo lang deel uitmaken van onze groep en bovendien hebben we een behoorlijk aantal nieuwe liedjes aan het repertoir toegevoegd. We waren ook niet compleet. Yuliana moest werken en Hilda moest, helaas, afzeggen door ziekte. Vanaf deze plaats beterschap Hilda, hopelijk ben je snel weer opgeknapt.

Met een gezonde dosis spanning begonnen we dus aan het optreden. De avond van te voren hadden Gerrit, Manuel, Cynthia, Joop S en Martin de aanhanger ingeladen want overdag kun je natuurlijk de schoolkinderen niet storen. Op tijd hadden we afgesproken bij "ten Anker" en, nadat de laatste gasten het restaurant hadden verlaten, konden we beginnen met het opbouwen. Al snel hadden, we door dat het wel eens warm zou kunnen worden want, nog maar net begonnen, vloeide de eerste zweetdruppels al van onze gezichten. Het artiestenleven is nu eenmaal zwaar dus konden we daar niet teveel aandacht aan besteden want......the show must go on. Dus wat extra waaiers mee en van te voren veel drinken dan moest het lukken. Er werden ook wat deuren opengezet maar, doordat de wind recht op het restaurant stond (en een windhoos Den Helder is helaas een utopie), was dat te horen over de microfoons waardoor de deur vlakbij ons gesloten moest worden.

Na, door Cynthia, bemoedigend toegesproken te zijn begonnen we aan het eerste deel van het optreden.........de gospels. Vanaf het eerste lied liep het al gesmeerd. Uit de reacties van de zaal kon je opmaken dat de mensen het mooi vonden. Cynthia sprak de liedjes weer vloeiend aan elkaar, de muziek kwam, door het deskundig bedienen van de knoppen door Gerrit, goed uit de boxen en de groep stond daar vol zelfvertrouwen en zonder, zichtbare, spanningen. Dit alles onder de enthousiaste leiding van Joop S. Hij zou er mogelijk niet zijn in verband met werk maar, na enige moeite gedaan te hebben, kon hij wat diensten omzetten zodat hij toch aanwezig kon zijn. Grote klasse Joop want het is altijd prettig als je er bent en jouw enthousiasme weet je, als geen ander, op de groep over te brengen.

In de pauze stond er drinken en hapjes voor ons klaar en na ons omgekleed te hebben konden we aan het multi-culturele deel beginnen. Hierin was een wereldprimeur verwerkt namelijk een optreden van het trio "Los Bandos" gevormd door Feby, Manuel en Humberto. Ik weet nog goed dat, toen Manuel begon, hij zei dat als hij solo moest zingen hij ogenblikkelijk zou stoppen maar nu stond hij daar. Zonder enige schroom voerde hij, samen met Feby en Humberto, een echte Zuid Amerikaanse show op. Het zag er niet alleen leuk uit, het klonk ook goed waardoor we nu al kunnen zeggen dat "Los Bandos" een verrijking van de groep is.

Na afloop werden we overladen met complimenten. De bewoners hadden, ondanks de hitte en de lange zit, nog lang geen zin om naar hun apartementen te gaan en de aanwezige bezoekers hadden niets dan lof over het optreden. Na nog wat drinken en even een moment in de verfrissende buitenlucht konden we beginnen aan het afbreken en terugbrengen van de apperatuur naar de school. Daarna was het tijd om huiswaarts te gaan en een koude douche te nemen. We kunnen weer terugkijken op een zeer geslaagde middag waarvan er, hopelijk, nog velen zullen volgen.

 

Doordat het zo goed gegaan was had Cynthia al toegezegd dat we de repetitieavond over mochten slaan dus...........benen op tafel, biertje/wijntje in de hand en lekker nagenieten van een geslaagd optreden.
Tot de volgende keer.

Fotografie Astra Kos.

 

Verslag van de dag van de muziek  2016

Eindelijk was het zo ver. De dag dat de muziek overal in Den Helder losbarstte was aangebroken. Daar waar in vele plaatsen, in binnen- en buitenland, de opzet al lang geflopt is daar is de Dag van de Muziek in Den Helder al jaren een groot succes. Doordat vishandel Boon hun terras aan ons ter beschikking stelt en ook nog zorgt voor de partytent kunnen wij ook al jaren meedrijven op het succesvolle concept van de Dag van de Muziek. Voor velen van ons was het de eerste keer dat ze zo'n marathonoptreden gingen verzorgen en voor Rinie en Dorothea was het zelfs de allereerste keer dat ze bij Flamboyant meededen. Rinie had natuurlijk al ervaring bij het Stookerskoor maar dit is toch weer heel wat anders. Ze vertelde dat ze toch wel lang bezig was geweest met de kleding maar het resultaat mocht er wezen.

En dan Dorothea......nog nooit een optreden gedaan. Nerveus kwam ze 's morgens, mooi uitgedost, aan maar verder kon je echt niet zien dat het haar vuurdoop was. De hele dag stond ze als een volleerd artiest op het podium. Werkelijk hulde!! Bijna de hele groep was aanwezig. Bijna want helaas (voor ons dan) was Ria met vakantie en moest Gerrit verstek laten gaan omdat Ank, zijn vrouw, voor de zoveelste keer geopereerd is en hij dus logischer wijze bij haar moest zijn. Ank vanaf deze plaats van harte beterschap en hopelijk is deze operatie nu eindelijk eens een begin naar een herstel. Frans moest het dus alleen zien te redden achter de knoppen maar dat was geen probleem. De enige storing ontstond doordat hij stiekem een eitje aan het bakken was op het mengpaneel. Door de felle zon was dat zo heet geworden dat de techniek het even in de steek liet maar gelukkig bracht een parasol uitkomst en konden we weer verder.

Na alles te hebben opgebouwd begon eerst Always Late aan hun soundcheck en daarna waren wij aan de beurt. De beide soundchecks waren kennelijk zo goed dat er al aardig wat publiek toegestroomd was. Toen Cynthia dan ook zei dat het slechts een soundcheck was en dat we later terug zouden komen was men zo teleurgesteld dat er al gauw besloten werd om maar meteen door te gaan. De eerste sessie was meteen een succes. De liedjes gingen goed en iedereen was uitermate geconcentreerd. Zelfs "kalinka", wat in het verleden nog wel eens voor problemen gezorgd had, ging heel erg goed.

Dit zou ook de hele dag zo blijven. Iedereen was geconcentreerd en super enthousiast bezig en het publiek genoot zichtbaar. We hebben dan ook alleen maar positieve geluiden gehoord en dat geeft een heel goed gevoel voor de toekomst. We zijn er duidelijk klaar voor! Ook Cynthia was erg blij met het resultaat en gaf ons, als beloning, aankomende dinsdag vrijaf voor de repetitie.

Tussen onze sessies door deden de mannen van Always Late dat waar ze erg goed in zijn. Ze verzorgden weer een weergaloos optreden en dat deden ze met zo'n plezier dat het publiek

massaal bleef staan want niemand wilde iets van dit spektakel missen. Gekscherend worden ze vaak geplaagd met hun naam want dat zou suggereren dat ze altijd te laat zijn maar niets is minder waar. Ze hebben er zelf zo veel plezier in dat ze altijd ruimschoots op tijd zijn. Eigenlijk kunnen ze beter "Never Ending" kunnen heten want ze weten van geen ophouden. Toen ik om half zeven naar huis ging, nadat we alles weer teruggebracht hadden naar de school en ik iedereen thuis had afgezet, reed ik nog even langs Boon en wat schetste mijn verbazing.........ze waren nog steeds aan het spelen!! Ook denken ze al aan de toekomst want Arjo had een klein jongetje meegenomen en deed daar een heel mooi duet mee. Helaas ben ik zijn naam vergeten maar ik weet zeker dat het een hele grote wordt en dat we in de toekomst nog veel van die jongen gaan horen.

Al met al kunnen we terugkijken op een zeer geslaagde dag en kunnen we onze blik, vol vertrouwen, naar de toekomst richten.

Dank aan vishandel Boon voor het beschikbaar stellen van hun terras en de drankjes, Always Late voor de heel fijne samenwerking, het super enthousiaste publiek zonder jullie was het een stuk minder gezellig, Piet Paulusma die persoonlijk het slechte weer buiten Den Helder heeft gehouden en natuurlijk alle Flamboyantjes. Jullie hebben er met z'n allen voor gezorgd dat de Dag van de Muziek 2016 nog lang in de herinnering blijft.

VERSLAG VAN HET OPTREDEN BIJ WOONZORGGROEP

DE KEIJZERSHOFF TE ANNA PAULOWNA 16 april 2016

De keijzershoff is een groot wooncomplex waar de mensen zelfstandig kunnen wonen maar waar, indien nodig, zorg voorhanden is. Er is ook een grote recreatiezaal bij waar van alles wordt georganiseerd. Dit keer werden wij uitgenodigd om de bewoners een gezellige middag te bezorgen. We gingen al vroeg op pad want Gerrit en Joop houden van op tijd zijn en dat waren we nu zeker. We stonden zelfs voor een dichte deur maar een aardige mevrouw verschafte ons toegang zodat we in ieder geval binnen konden wachten. Al gauw kwam iemand van de organisatie zodat we met de opbouw konden starten. Dit ging soepeltjes en we waren ruimschoots op tijd klaar om er weer een spetterende middag van te maken. We hadden er duidelijk zin in, om twee uur werden we welkom geheten door de organisatie en onder applaus kwamen wij, "go tell it on the mountains" zingend, de zaal in. Cynthia praatte het geheel weer aan elkaar en de eerste gospels werden ingezet. Was het begin nog een beetje tam, al snel kwam de stemming er goed in. Gospels hoeven ook helemaal niet saai te zijn. Ondanks de, bij de meeste gospels, wat religieuse gedachten zijn ze best swingend en ook ditmaal werd er luid meegezongen en geklapt. Nana was zelfs zo hard aan het meestampen dat ze hierdoor zelfs haar hak verloor. Ook Marie was even de weg kwijt en stond tijdens "freedom" spontaan 180° de verkeerde kant op maar dat loste ze heel professioneel op en eigenlijk viel het helemaal niet op. Na de gospels volgde een pauze waarin wij ons om moesten kleden voor het multi-culturele deel van het optreden. Manuel zorgde voor een grote verrassing door een kleurige poncho aan te trekken. Zijn vrouw, Liesbeth, had dat voor hem gekocht. Het stond echt geweldig en is zeker een aanwinst voor ons, toch al, bonte gezelschap. Cynthia nam de mensen weer bij de hand en leidde hen, muzikaal, weer de hele wereld over. Er werd volop meegezongen bij de bekendere liedjes. Joop S had hier weer een groot aandeel in want hij stond, als vanouds, niet alleen ons maar ook het publiek weer enthousiast op te zwepen. Vera sloot af met het, aloude maar zeer mooie "We'll meet again" zoals alleen een Vera het kan zingen. Het maakt daarbij geen verschil of ze Lynn of een andere achternaam heeft. Het zit gewoon in de naam Vera. Na ons afscheidslied "Marilah Pulang" te hebben gezongen konden we ons weer gereed maken om huiswaarts te keren, terugkijkend op een zeer geslaagde middag waar we zeker trots op mogen zijn.

VERSLAG VAN HET ZONDAGMIDDAGCONCERT BIJ TJEMPAKA  

OP 3 APRIL 2016

Zondagmorgen rond de klok van 11 was het weer zo ver. De opbouwploeg stond gereed om de spullen in te laden voor het zondagmiddagconcert bij Tjempaka. Dit gebouw is grotendeels bestemd voor mensen die een band hebben met voormalig Indie/Indonesie. Zij zijn daar geboren of hebben er gewerkt.  Een doel dat goed past bij onze multi-culturele gedachten. Bij aankomst werden we warm onthaald door Nellie en Ben van de organisatie. Nellie had de hele zaterdag in de keuken gestaan om een lekkere maaltijd voor te bereiden en de heerlijke aroma kwam ons al tegemoet.  

Na het opbouwen en de soundcheck was het tijd om ons om te kleden. Enkele bewoners hadden spontaan hun woning hiervoor beschikbaar gesteld. Om twee uur begonnen we met het eerste deel van het concert. De stemming zat er meteen al goed in en er werd volop meegezongen. Vooral de Indonesische liedjes maar ook de liedjes uit Suriname werden door het publiek erg gewaardeerd.  

Het bracht ze weer terug naar die goede oude tijd. Speciaal was ook toen Cynthia Marion uitnodigde om mee te komen zingen met het lied Dji Grantangi. Marion is al een oude bekende van de groep. Ze ging veel mee naar optredens en was altijd bereid om, waar nodig, te helpen. Ze wilde echter nooit lid worden maar misschien heeft haar fantastische optreden er wel toe bijgedragen dat ze er nog eens goed over gaat nadenken. 

De pauze was aangebroken en we werden getrakteerd op een lekkere nasi maaltijd. Dat ging er wel in na een uur optreden. Ook het drankje smaakte goed. Na alles heerlijk opgepeuzeld te hebben was het tijd voor het tweede bedrijf. Tony kon jammer genoeg nog niet mee doen maar hij was toch gekomen en jutte de mensen op om mee te klappen, te deinen en zelfs te dansen. Ook was hij druk in de weer om onze cd's te verkopen. Nu kon je zien dat de rommelmarkten toch ergens goed voor zijn want hij had een goede verkooptechniek ontwikkeld. De cd's waren niet aan te slepen. 

Ook Marion kwam weer mee zingen en ze had haar vriendin ook zo enthousiast  gekregen om mee te doen. Een echtpaar kon niet langer stil blijven zitten en besloot de dansvloer op te gaan. Dat kon Tony niet op zich laten zitten dus hij nam de eerste dame die hij tegenkwam onder de arm en ging ook een dansje wagen. Cynthia besloot dat het tijd werd voor de polonaise en ging zelf voorop. 

Aan alles komt helaas een eind dus ook aan deze bijzonder gezellige middag. De bewoners waren zeer te spreken over wat zij gehoord hadden en de complimenten vloeiden rijkelijk. Na alles opgeruimd te hebben konden we weer moe maar zeer voldaan huiswaarts keren. Dank aan de bewoners en, natuurlijk, Nellie en Ben voor een bijzonder geslaagde middag en we hopen in de toekomst nogmaals langs te mogen komen.